کافی میکس

اینکه آدما کار می‌کنند و درآمدشون معمولا به درد زنده موندن می‌خوره تا اهداف و آرزو‌ها خیلی دردناکه. دردی که عادی شده.

این درسته که خورشید پشت ابر نمیمونه؛ ولی باید پذیرفت که همیشه هم هوا آفتابی نمیمونه.

ابر هم بلده چجوری راه خودشو پیدا کنه!

اینکه همهٔ انسان‌ها می‌پندارند که فردی خاص هستند تنها ریشه در یک چیز دارد و آن عادی بودن است. همچون مردابی که تنها بوی تعفن خود را استنشاق می‌کند و از بوی گند دیگر مرداب‌ها اطلاعی ندارد.
سیزان آری/ آدم‌های گل خوار/ دلخون (انتشارات) / ایمان حاجیان (مترجم)
پ. ن: منبع تزئینی است!

بین
«قانونِ اجباریِ ممنوعیتِ حجاب»
و
«قانونِ ممنوعیتِ حجابِ اجباری»
خیلی تفاوت هست.
بعضی وقتا جابه جایی بعضی کلمات سرنوشت یه مملکت رو عوض می‌کنه!

در جایی که هم دفاع مقدس است هم جهاد، این جنگ است که مقدس است.

اعدام آخرین نقطه است. نقطه‌ای که در آن هیچ امیدی به بهبودی نیست. به خاطر همین به اعدام‌هایتان هیچ خرده‌ای نمی‌گیرم. چون سالهاست برایم اثبات شده اینجا امید به بهبودی بیهوده است. شما نه خود بهبود می‌یابید نه کسی را بهبود می‌بخشید.
گویا اینجا هیچ امیدی به اصلاح یک نوجوان که سنش هنوز به ۱۸ سال نرسیده، وجود ندارد.

یاد ضرب المثل «آمد ابرو را اصلاح کند، چشم را کور کرد» افتادم و احتمالا درست می‌گویند که ضرب المثل‌ها از دل فرهنگ جامعه می‌جوشند.